97/6/30

9 اردیبهشت الی 30 شهریور

بله.. کار من توی کتابفروشی تمام شد.

بله.. اولین روز بیکاری رو دارم سپری میکنم.

نه.. حس خلا دارم. تجربه اولم بوده، هم کار کردن و هم از کار در اومدن.

بعدا خیلی مفصل تر راجبش مینویسم. حرف خیلی دارم...

همش دارم توی ذهنم میگم که این پایان، شروع یه قسمت جدید از زندگیمه، آره.

۰ نظر

چرا دلت پُر و دستت خالى و سیگار آخرت خاموش است؟ *


چشام باز نمیشد ولى مغزم کاملا هوشیار بود. میدونستم خیلى زودتر از معمول بیدار شدم، فقط توى دلیلش شک داشتم. نمیدونستم واسه خاطره اینه که دیروز خواب موندم یا فکر و خیالاى توى سرم. سعى کردم چشامو باز کنم، به سختى... ساعت ٥صبحه! توى دلم گفتم بابا خیلى زود بیدار شدى!!

سرکار چندروزه بچه ها بهم میگن رنگم پریده. این اصطلاح رو میشه گفت اولین باره کسى بهم میگه. علاوه بر اینکه خودم اصلا متوجه ش نشدم.

سعى میکنم فکرم رو جمع کنم ببینم چرا انقد زود مغزم بیدار شده... متوجه شدم داشتم با خودم توى مغزم حرف میزدم. توى دلم نه ها، توى مغزم. 

انقد افکارم پراکنده و متفاوت هست که نمیتونم بنویسمشون. یعنى نمیخوامم.. نمیخوام کسى دلداریم بده یا سعى کنه کمکم کنه. فقط باید یه سرى توضیحاتِ واضحات به یه عده بدم که فکر نکنن بى مسئولیت و بى ملاحضه م و بدونن من به خودم خیلى بیشتر از اینا سخت میگیرم که اونا به من.. بعدش دلم میخواد برم توى پیله تنهایى خودم و سر درش بنویسم: "در نزن، رفته ام از خویش کسى منزل نیست."**

*: سید على صالحى

**: صنم نافع

۱ نظر

٢ماه و ١روز..


احساس میکنم ماه دوم خیلى طولانى تر شده بود. شایدم چون کلاس نداشتم و هر روز دو نوبت رو سرکار بودم. گفتم کلاس... امتحانام تموم شد، یعنى دیگه درسم تموم شد! فاینالى... خوشحالم که دیگه قرار نیس اون دانشگاه رو ببینم، از ته دلم خوشحالم. گرچه هنوز میترسم که نکنه یهو بگن فلان درس رو پاس نکردى، واى نه!

الان آزاد ترین حس زندگیم رو دارم. فقط کاش زودتر نتیجه انتخاب رشته ارشد بیاد، خدا کنه قبول بشم و برم.

سرکار هم خوبه، هنوزم میگم این شغل رو دوست دارم. یه سختیایى داره، مخصوصا واسه من که آدم اهل دعوا و دردسر نیستم و آسه میرم و میام که گربه شاخم نزنه، ولى خب طبق معمول بیخیالم، بیخیال که چشم دیدنمو نداره و داره هرکارى میکنه تا من کارخرابى کنم و سوتى بدم. واقعا به اون درجه رسیدم که نظر همه ى آدما واسم مهم نباشه و فقط به حرف یه عده خاص توجه کنم، پس بیخیالش :)

فقط این وسط ساعت ٥صبح بیدار شدنم چیه وقتى ١٢ شب میخوابم و ظهرا هم بیدارم! یا این دردى که بعضى وقتا توى قفسه سینم میپیچه. چند روز پیش یه متن خوندم که اگه ساعت ٥تا٧ صبح از خواب میپرید یهو، یعنى احساسات سرکوب شده دارید و باید درد دل کنید! دیگه گفتم درد و دل کنم بلکه فردا مثل آدم بخوابم :)

۳ نظر

چیکار کنم از دستِ این "آدما" ؟


از اون موقع هاست که خیلى خستم. از شرایط، نه به خاطر کار زیاد.. از آدما که چقد بى فکر و ناشیانه رفتار میکنن. از اون شباست که اگه همینجور ادامه پیدا کنه، میرم استعفا میدم! نمیخوام جا بزنم اونم به این زودى، ولى واقعا تحمل کردن این آدما خیلى خیلى سخته! اعصاب فولادى میخواد! اما از اونجایى که میدونم موندگار نیستم و برنامم رفتنه، چون کارمو دوست دارم، صبر میکنم.. تحمل میکنم. آره، دارم بلند بلند به خودم میگم تا مغزم بشنوه و عمل کنه.

کاش بیشتر مراقب رفتارمون باشیم، مراقب حرفایى که میزنیم، مراقب حرفایى که کجا میزنیم، کاش بیشتر فکر کنیم، بیشتر راجب خودمون فکر کنیم و کمتر به بقیه انسان ها و زندگیشون کار داشته باشیم. کاشکى بیشتر کتاب بخونیم و بیشتر تر بهش عمل کنیم...

۰ نظر

ماجراهاى من و کار دوست داشتنیم

داشتم گزارش کار مینوشتم که براى ادامه ش به لب تاپم نیاز داشتم، روشنش کردم و شروع کرد به آپدیت کردن.. فقط نمیدونم این سرى چرا انقد طول کشید!

در نتیجه منم دست به کار شدم و از اونجایى که همه ى کارام تموم شده بود، گفتم بیام سراغ وبم و فرصت رو غنیمت بشمارم :)

از وقتى که سرکار میرم حدود ٢٠ روز یا به طور دقیق تر ١٩ روز میگذره. بیشتر از اون چیزى که فکر میکردم سرم شلوغ شده، تا حدى که الان مدتهاست میخوام بیام اینجا و راجب کارم و اتفاقاش بنویسم اما واقعا وقت نمیشه. اما ازین شلوغ بودن راضیم.

اول راجب خودم میگم و بعد راجب همکارام.. چون اونا هم داستان داره!

خیلى بهتر خودم رو شناختم. همیشه فکر میکردم ارتباط با آدما واسم سخت باشه، خب هست واقعا اما این نتونست مانع کارم بشه و خیلى بابتش خوشحالم. اون حس خجالت و معذب بودن بعد از راهنمایى کردن آدمایى که دنبال کتاب میگردن، حداقل واسه چند ساعت از بین میره. کار توى مغازه، باعث میشه آدمایى با سطح تحصیلات، فرهنگ و مالى متفاوتى رو ببینى و این دیدت رو خیلى خیلى باز میکنه. یکى از قشنگترین صحنه هایى که دیدم اومدن یه خانواده به کتابفروشیه که هرکدوم مطابق سلیقه و متناسب سنشون کتاب یا بازى فکرى انتخاب میکنن. خیلى قشنگه که اعضاى یه خانواده همه با هم براى خرید کتاب بیان... مثل رستوران رفتن و پارک رفتن. و چقد قشنگه رفتار بعضى از آقایون با همسر و بچه هاشون. هر کدوم ازین آدما میتونن یه درس یزرگ بهت بدن و من قراره با دقت بهشون توجه کنم. 

تا اینجا بحث رو نگه میدارم، خیلى داره طولانى میشه. یه کلمه ى کلیدى جدید هم اضافه میشه... یا شایدم بعدا بشه یه موضوع جدید... 

#ماجراهاى_من_و_کار_دوست_داشتنیم

۱ نظر

97.2.9


خب! از این تاریخ من یک دختر شاغل هستم :)

امروز اولین روز کارى بود و بعد از ٩ساعت کار، خب یکم خستم اما راضیم. خیلى دنبال کار بودم و باید اعتراف کنم جایى که کار میکنم، یکى از محبوب ترین مکان هاى منه. کتاب فروشى! با ٤نفر دیگه همکار هستم و فک کنم قراره اتفاقاى خوبى بیوفته. یعنى خوش بینم.

فعلا احساسم در همین حده... خودم فک میکنم باید بیشتر باشه اما در حال حاضر یکم وقت نیاز هست تا با شرایط جدید جور بشم. یه جورایى همه چى جدیده و من فقط در حال شناخت اطرافمم، بعدش واکنش نشون میدم.

۱ نظر
نویسندگان
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان